Όση σχέση μπορεί να έχει ο φάντης με το ρετσινόλαδο, άλλη τόση έχουμε η φίλη μου Μαρίνα κι εγώ με τα μυστικά της κουζίνας. Αυτό καλό θα ήταν να το διευκρινίσουμε από την αρχή.

Ημέρα καραντίνας νούμερο 38 και το κουδούνισμα του τηλεφώνου με βγάζει από τη ραστώνη.

“Τι ώρα μπορείς να έρθεις από εδώ;”
“Γιατί τι έγινε;”
“Κάτι σου έχω φτιάξει και θέλω να στο δώσω”
“Και πως θα έρθω;”
“Γράψε 4, κίνηση για παροχή βοήθειας σε ανθρώπους που βρίσκονται σε ανάγκη”.
“Έπαθες κάτι;”
“Εσύ θα πάθεις αν δεν δοκιμάσεις το ψωμί που μόλις έψησα”.

Για να την κακοκαρδίσω ούτε λόγος. Αναρωτιόμουν όμως δεν σας κρύβω, τι τούβλο μπορεί να είχε φτιάξει για να περάσει την ώρα της. Πάντως, φρεσκοφουρνιστό καρβέλι ψωμιού, ζυμωτό από τα χέρια της, γεμιστό με τυρί κι ελιές, δεν με έπειθε ότι το είχε φτιάξει μόνη της ό,τι και να έλεγε.

Έκανα τη ζαβολιά μου, έστειλα τον αριθμό 4, μπήκα στο αυτοκίνητο και βρουμ έφτασα στο σπίτι της.

Αυτό που μου έβαλε κάτω από τη μύτη, δεν ήταν ψωμί, αμβροσία ήταν! Μοσχομύριζε δε τόσο όμορφα που δεν προσπάθησα καν να συγκρατηθώ.

Καταμεσής του δρόμου έκοψα ένα κομμάτι και μπούκωσα το στόμα μου. Πριν προλάβω να το μασήσω, το είχα καταπιεί σαν γλάρος και χωρίς πολλά-πολλά, χώνω και το δεύτερο.

“Σιγά και θα πνιγείς” είπε η Μαρίνα αλλά σημασία δεν της έδωσα. Πήρα το δρόμο της επιστροφή και μέχρι να γυρίσω, τρία χιλιόμετρα δηλαδή όλα κι όλα, το καρβέλι το είχα μεσιάσει.

“Να μου δώσεις τη συνταγή” της είπα αφού πρώτα με διαβεβαίωσε ότι είναι ό,τι πιο απλό μπορεί να φτιάξει ανθρώπινο χέρι.

“Ζύμωμα θέλει;” ρώτησα
“Όχι σου λέω”
“Όλα μαζί ανάκατα στο μπολ θα τα ρίξω;”
“Ναι βρε συ, θα ζύμωνα εγώ;” είπε και ησύχασα.

Η φωτογραφία που ακολουθεί με το κολλυβογράμματα που βλέπετε, είναι κι αυτή από τα χεράκια της.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“Υπάρχει μπλε αλεύρι;” ρώτησα διαβάζοντας την συνταγή.
“Όχι βέβαια, βάλε αυτό για όλες τις χρήσεις” απάντησε.

Έτσι λοιπόν έχουμε και λέμε.

  • Υλικά

360 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
2 πρέζες αλάτι
1 φουσκωτή κουταλιά του γλυκού σόδα
80 γρ. λάδι
200 γρ. γιαούρτι αγελάδος
100 ml μπύρα (ή σόδα)
τυρί φέτα (με το μάτι)
ελιές ροδέλες (με το μάτι)
(αν θέλετε αντί για φέτα και ελιές, βάλτε γλυκάνισο)

  • Εκτέλεση

Σε μια μικρή λεκάνη ρίχνουμε το αλεύρι για όλες τις χρήσεις, το αλάτι και τη σόδα. Ανακατεύουμε καλά και στη συνέχεια ανοίγουμε μια λακουβίτσα και προσθέτουμε το λάδι, το γιαούρτι, τη μπύρα, το τυρί και τις ελιές.

Ανακατεύουμε ξανά όλα τα υλικά μαζί και τα πλάθουμε σ’ ένα όμορφο καρβελάκι και το χαράζουμε. Είπαμε δεν χρειάζεται ζύμωμα, φούσκωμα, ξεκούραση και όλα αυτά τα δύσκολα!

Έχουμε προθερμάνει το φούρνο στους 180 βαθμούς με αέρα.

Τοποθετούμε το καρβελάκι μας σε μια λαδόκολλα και το ψήνουμε, λίγο πιο κάτω από τη μεσαία σχάρα για 40 περίπου λεπτά. Μην ξεχνάτε ότι ο κάθε ένας φούρνος έχει το δικό του χρόνο.

Το τελικό σας αποτέλεσμα θα είναι αυτό, όπως φαίνεται στην παρακάτω φωτογραφία.

 

 

 

 

 

 

 

 

Την προέλευση της συνταγής δεν την γνωρίζουμε και δεν διεκδικούμε τα πνευματικά της δικαιώματα. Πάει από στόμα σε στόμα κι εδώ κυριολεκτούμε! Το μόνο που ξέρουμε με σιγουριά, είναι ότι σε αυτό το ψωμί δεν μπορέσαμε να αντισταθούμε!

Σημείωση Νο 1: Μετά αποφεύγουμε να ζυγιστούμε πάση θυσία ή ακόμα καλύτερα κρύβουμε τη ζυγαριά στην αποθήκη.

Σημείωση Νο 2: Την συνταγή μου την έστειλε η Μαρίνα Φακάρου που της την έδωσε η Μαίρη, που την πήρε από την Ηρώ… (κλεμμένος Λουκιανός)

Καλή σας επιτυχία!!!

 

(φωτογραφία τίτλου: https://gr.pinterest.com/pin/340584790574794839/)

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here