ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Η συνήθεια να θέλουμε να ευχαριστούμε τους άλλους. Γιατί προσπαθούμε τόσο...

  Το να ευχαριστείς τους άλλους δεν είναι απλά μια συνήθεια. Είναι ταυτότητα. Ορίζουμε τον εαυτό μας ανάλογα με το πόσο καλά ευχαριστούμε τους άλλους....

Δύο Γυναίκες – κεφ.14 – Στον κήπο με τα ρόδα

Η Ελένη φορώντας το ψάθινο καπέλο της, είχε βγει στον κήπο για να κλαδέψει τα λουλούδια. Είχε μεγάλη αδυναμία στα τριαντάφυλλα και τους φερόταν...

Δύο Γυναίκες – κεφ.13 – Κρυμμένα γράμματα

Η Μάγδα δεν μπορούσε να αποδεχθεί την αλήθεια. Κοίταζε με απόγνωση την αδελφή της και τα χέρια της έτρεμαν. ‘’Γιατί;’’ ρωτούσε. ‘’Ήταν που πίστευες ότι η...

Δύο Γυναίκες – κεφ.12 – Μια τυχερή στιγμή

Ο Γιώργος Αγγελόπουλος κοιτάχτηκε στον καθρέφτη του μπάνιου και αναρωτήθηκε πως στην ευχή είχε φτάσει μέχρι εδώ. Τι είχε συμβεί στη ζωή του, τι...

Δύο Γυναίκες – κεφ.11 – Η επόμενη μέρα

Η Ρούμπι δεν μπορούσε να ησυχάσει. Το να βλέπει τη μητέρα της να μαραζώνει κάθε μέρα και πιο πολύ και να παρατηρεί τις αντιδράσεις...

Δύο Γυναίκες – κεφ.10 – Στον Κήπο

Το μόνο που δεν ήθελε η Ρούμπι αυτή τη στιγμή, ήταν να μην απαντήσει στο τηλέφωνο. Μόλις είχε μπει μέσα στο διαμέρισμά της και...

Δύο Γυναίκες – κεφ.9 – Γιατί;

Η Μάγδα είχε σκύψει πάνω στο τραπέζι της κουζίνας κι έκλαιγε σιωπηλά. Τόσο καιρό έλειπε ο Μηνάς και ένα γράμμα δεν της είχε στείλει....

Δύο Γυναίκες – κεφ.8 – Στο Θέατρο

Η Έλλη Λαμπέτη ήταν η αδυναμία τόσο της Ελένης όσο και του Γεράσιμου. Η παράσταση Πέπσι έφτανε στο τέλος της και η αλήθεια ήταν,...

Δύο Γυναίκες – κεφ.7 – Η Απόφαση

Ο Δαμιανός περπατούσε μέσα στη βροχή προσπαθώντας να αποφύγει τις χοντρές σταγόνες της βροχές που έπεφταν πάνω του, κρυμμένος κάτω από τη  μεγάλη μαύρη...

Δύο Γυναίκες – κεφ.6 – Δαμιανός

Η Ερασμία Καπάτου ήταν προϊσταμένη στην πτέρυγα τοκετών. Το ύφος της αλλά και η συμπεριφορά της, ήταν ενός απαιτητικού ανθρώπου πέρα από το συνηθισμένο....

Δύο Γυναίκες – κεφ.5 – Μηνάς

Στην άλλη πλευρά της πόλης, προς την υποβαθμισμένη περιοχή του Κέντρου, η ζωή δεν κυλούσε ανάμεσα σε πολυτελείς δεξιώσεις και καινούργια φουστάνια. Δεν υπήρχε...

Δυο Γυναίκες – κεφ.4 – Ρούμπι

Στο σπίτι της οικογένειας Γαλάνη, η κόρη τους Ρούμπι προσπαθούσε να κρύψει από την μητέρα της  Ελένη, τα αδιάφορα συναισθήματα που της προκαλούσαν αυτές...

Δύο Γυναίκες – κεφ.3 – Δεκαέξι χρόνια μετά

Η Μάγδα Νάκου ένιωθε την ανάγκη να μιλήσει. Οι σκέψεις και οι φόβοι που ένιωθε, έκαναν την καρδιά της να ανεβοκατεβαίνει στο στήθος της. Το...

Δύο Γυναίκες – κεφ.2 – Δεκαέξι χρόνια πριν – Μέρος δεύτερο

Όταν η Ελένη ξύπνησε στο δωμάτιο του μαιευτηρίου, κοίταξε το δωμάτιο με τα λευκά σιδερένια κρεβάτια, τις σκούρες κουρτίνες και η ματιά της στάθηκε...

Δύο Γυναίκες – κεφ. 1- Δεκαέξι χρόνια πριν – Mέρος πρώτο

Δεκαέξι χρόνια πριν - Μέρος πρώτο Η Ελένη παρατηρούσε τον εαυτό της στον μεγάλο ολόσωμο καθρέφτη του τμήματος με τα γυναικεία ρούχα στο μεγάλο πολυκατάστημα...

Η Έλλη κι εγώ

Οδηγούσα και η μόνη επιθυμία που είχα ήταν να έρθει η Έλλη στο σπίτι μου, να καθίσουμε οκλαδόν στον καναπέ, να την πάρω μια...

Θέλω να γυρίσω σπίτι μου – κεφ.21 – Τέλος και Αρχή

Η Ανδριάνα έφερε μια γύρα με την καρέκλα γύρω από τον εαυτό της και χαμογέλασε αισιόδοξα. Κοίταξε έξω από το παράθυρο του γραφείου και...

Θέλω να γυρίσω σπίτι μου – κεφ.20 – Στον Κήπο

«Δεν θα πάψει η ζωή να με εκπλήσσει» είπε η Ρόζα χαμογελώντας και παίζοντας με τα δαχτυλίδια της. «Ήταν τόσο όμορφο το πρόσωπο του...

Θέλω να γυρίσω σπίτι μου – κεφ.19 – Επιστροφή

«Ήμουν τυχερή» εξιστορούσε η Ρόζα στην Ανδριάνα χωρίς να κάνει την παραμικρή προσπάθεια να κρύψει την ταραχή της. «Η Ολυμπία είχε ξυπνήσει κι αν...

Θέλω να γυρίσω σπίτι μου – κεφ.18 – Το ταξίδι

Η Ανδριάνα οδηγούσε και η ψυχή της είχε γεμίσει ήδη από χρώματα κι αρώματα. Η διαδρομή μέσα από την Πελοπόννησο την άνοιξη, ήταν σαν...