ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Δύο Γυναίκες – κεφ.6 – Δαμιανός

Η Ερασμία Καπάτου ήταν προϊσταμένη στην πτέρυγα τοκετών. Το ύφος της αλλά και η συμπεριφορά της, ήταν ενός απαιτητικού ανθρώπου πέρα από το συνηθισμένο....

Δύο Γυναίκες – κεφ.5 – Μηνάς

Στην άλλη πλευρά της πόλης, προς την υποβαθμισμένη περιοχή του Κέντρου, η ζωή δεν κυλούσε ανάμεσα σε πολυτελείς δεξιώσεις και καινούργια φουστάνια. Δεν υπήρχε...

Δυο Γυναίκες – κεφ.4 – Ρούμπυ

Στο σπίτι της οικογένειας Γαλάνη, η κόρη τους Ρούμπυ προσπαθούσε να κρύψει από την μητέρα της  Ελένη, τα αδιάφορα συναισθήματα που της προκαλούσαν αυτές...

Δύο Γυναίκες – κεφ.3 – Δεκαέξι χρόνια μετά

Η Μάγδα Νάκου ένιωθε την ανάγκη να μιλήσει. Οι σκέψεις και οι φόβοι που ένιωθε, έκαναν την καρδιά της να ανεβοκατεβαίνει στο στήθος της. Το...

Δύο Γυναίκες – κεφ.2 – Δεκαέξι χρόνια πριν – Μέρος δεύτερο

Όταν η Ελένη ξύπνησε στο δωμάτιο του μαιευτηρίου, κοίταξε το δωμάτιο με τα λευκά σιδερένια κρεβάτια, τις σκούρες κουρτίνες και η ματιά της στάθηκε...

Δύο Γυναίκες – κεφ. 1- Δεκαέξι χρόνια πριν – Mέρος πρώτο

Δεκαέξι χρόνια πριν - Μέρος πρώτο Η Ελένη παρατηρούσε τον εαυτό της στον μεγάλο ολόσωμο καθρέφτη του τμήματος με τα γυναικεία ρούχα στο μεγάλο πολυκατάστημα...

Η Έλλη κι εγώ

Οδηγούσα και η μόνη επιθυμία που είχα ήταν να έρθει η Έλλη στο σπίτι μου, να καθίσουμε οκλαδόν στον καναπέ, να την πάρω μια...

Θέλω να γυρίσω σπίτι μου – κεφ.21 – Τέλος και Αρχή

Η Ανδριάνα έφερε μια γύρα με την καρέκλα γύρω από τον εαυτό της και χαμογέλασε αισιόδοξα. Κοίταξε έξω από το παράθυρο του γραφείου και...

Θέλω να γυρίσω σπίτι μου – κεφ.20 – Στον Κήπο

«Δεν θα πάψει η ζωή να με εκπλήσσει» είπε η Ρόζα χαμογελώντας και παίζοντας με τα δαχτυλίδια της. «Ήταν τόσο όμορφο το πρόσωπο του...

Θέλω να γυρίσω σπίτι μου – κεφ.19 – Επιστροφή

«Ήμουν τυχερή» εξιστορούσε η Ρόζα στην Ανδριάνα χωρίς να κάνει την παραμικρή προσπάθεια να κρύψει την ταραχή της. «Η Ολυμπία είχε ξυπνήσει κι αν...

Θέλω να γυρίσω σπίτι μου – κεφ.18 – Το ταξίδι

Η Ανδριάνα οδηγούσε και η ψυχή της είχε γεμίσει ήδη από χρώματα κι αρώματα. Η διαδρομή μέσα από την Πελοπόννησο την άνοιξη, ήταν σαν...

Θέλω να γυρίσω σπίτι μου – κεφ.17 – Ηλιοτρόπια

Η Ανδριάνα γύριζε γύρω-γύρω στο σπίτι της κι ένιωθε το θυμό να φουντώνει μέσα της. ‘’Πότε τελειώνουν οι ιστορίες;’’ Αναρωτήθηκε και στάθηκε μπροστά στο μεγάλο...

Θέλω να γυρίσω σπίτι μου – κεφ.16 – Ναταλία

Τα γεγονότα έτρεχαν και η Ανδριάνα δεν έφυγε το ταξίδι που είχε υποσχεθεί στον εαυτό της. Κλείστηκε στο καβούκι της για λίγο, μέχρι να...

Θέλω να γυρίσω σπίτι μου – κεφ.15 – Ένα ταξίδι

Ο γιατρός είχε καλέσει την Ανδριάνα στο τηλέφωνο αργά το απόγευμα. «Δυστυχώς τα πράγματα περιπλέκονται» της είχε πει και κανόνισαν να βρεθούν στο νοσοκομείο την...

Θέλω να γυρίσω σπίτι μου – κεφ.14 – Γεγονός Αναπάντεχο

«Ξέρεις τι μου είπε ο ξάδελφός σου χθες το βράδυ;» ρώτησε η Κορίνα την Ανδριάνα. Η Κορίνα με τον Σπύρο είχαν μεγαλώσει μαζί. Ήταν συμμαθητές...

Θέλω να γυρίσω σπίτι μου – κεφ.13 – Μυστικά και Ανατροπές

Υπήρχε ένας κίνδυνος σαν μαύρο σύννεφο που σκέπαζε το κεφάλι τους αλλά τον αγνοούσαν κι έτσι, η ζωή όλων τους, κυλούσε στους γνωστούς φαινομενικά...

Θέλω να γυρίσω σπίτι μου – κεφ.12 – Αρώματα

Η Ανδριάνα δεν ένιωθε καλά. Την πονούσε αφόρητα το κεφάλι της κι ένιωθε ένα τσούξιμο στη μύτη. ‘’Ωχ’’ μονολόγησε και αναστέναξε, αναλογιζόμενη ότι η...

Θέλω να γυρίσω σπίτι μου – κεφ.11 – Η Βοηθός

«Αυτό είναι τρελό» φώναξε η Ανδριάνα και το φλιτζάνι χοροπήδησε απότομα στο πιατάκι που κρατούσε στα χέρια της. Το ραντεβού τελικά, το είχαν κλείσει σε...

Θέλω να γυρίσω σπίτι μου – κεφ.10 – Λάθος Συμπεράσματα

«Είμαι υιοθετημένη» απάντησε η Κλειώ. «Αυτό το ξέρω, γιατί υπέθεσες ότι μπορεί να είμαι εγώ η βιολογική σου μητέρα δεν κατάλαβα όμως.». «Όταν πέθανε η Ειρήνη,...

Θέλω να γυρίσω σπίτι μου – κεφ.9 – Κλειώ

«Παραδέξου το Ανδριάνα, μερικά πράγματα σε αυτή τη ζωή φτιάχτηκαν μόνο για να τα χαιρόμαστε» είπε η Ρόζα χαϊδεύοντας με την άκρη των δαχτύλων...