Ένα από τα πλέον γνωστά και δημοφιλή παραμύθια παγκοσμίως είναι η Χιονάτη με τους επτά νάνους.  Το παραμύθι αφηγείται τις περιπέτειες και τις ταλαιπωρίες μια νεαρής κοπέλας την οποία φθονεί και ζηλεύει η κακιά “μητριά”, δεύτερη σύζυγος του πατέρα μετά τον θάνατο της αληθινής μαμάς. Μιας κι αυτές οι ιστορίες σπανίζουν στις μέρες μας (αν και δεν έχουν εξαφανιστεί βεβαίως) εφόσον οι μαμάδες ζουν πλέον πολλά χρόνια αλλά και οι μπαμπάδες δεν ξαναπαντρεύονται τόσο εύκολα, ιδίως όταν έχουν μικρά παιδιά, η ιστορία της Χιονάτης δεν θα είχε καμιά ιδιαίτερη αξία και κανένα ενδιαφέρον. Να όμως που όπως φαίνεται εξακολουθεί να είναι ένα από τα αγαπημένα παραμύθια των παιδιών και κυρίως των κοριτσιών. Ίσως γιατί το θέμα που διαπραγματεύεται δεν είναι και τόσο σπάνιο τελικά.

Τα παραμύθια (παρά+μύθος) παραμυθούμαι, δηλαδή μετριάζω, παρηγορώ, είναι ένα αλληγορικό μέσο για να μιλήσουμε για δύσκολα θέματα και σκληρές καταστάσεις με τρόπο έμμεσο και λιγότερο οδυνηρό. Επίσης μέσω της αλληγορίας επικοινωνούμε πράγματα σε υποσυνείδητο επίπεδο, ξεγελώντας τη συνείδηση και τις άμυνές της.

Ένα τέτοιο παραμύθι λοιπόν μπορεί να μιλήσει με μεγαλύτερη άνεση στα αυτιά μας αλλά και στο υποσυνείδητό μας για τη δύσκολη, έως και ανυπόφορη σχέση που μπορεί να υπάρχει ανάμεσα σε μια μητέρα και μια κόρη. Αλλάζοντας την Μητέρα της Χιονάτης με μια Μητριά, μπορούμε πιο εύκολα να ακούσουμε και να δεχτούμε πως μια μητέρα είναι ικανή να ζηλεύει και να φθονεί την ίδια της την κόρη ακόμη και σε βαθμό που να επιθυμεί τον θάνατό της. Κι αυτή η υπόθεση είναι τόσο παλιά όσο και το παραμύθι , κι ακόμα πιο πολύ, και είναι παγκόσμια διαπιστωμένο.

Στην παλιά αυτή ιστορία, η μαμά/μητριά έχει πιστό ακόλουθό της έναν καθρέφτη που του ζητάει να της επιβεβαιώνει καθημερινά την υπεροχή της ομορφιάς της. Όσο ο καθρέφτης την επιβεβαιώνει είναι ουσιαστικά αδιάφορη για την κόρη της. Όταν όμως εκείνη μεγαλώνει, μπαίνει στην εφηβεία κι ετοιμάζεται να γίνει γυναίκα τότε ξεσπά ο φθόνος της μητέρας και θέλει να την εξαφανίσει με όποιο τρόπο μπορεί.

Για την συνείδησή μας αυτό είναι αποτρόπαιο και αδύνατο να συμβαίνει στην ψυχή μιας μάνας. Προκειμένου λοιπόν να να ξεγελάσουμε τις αντιστάσεις του μυαλού μας αλλά και τη φρίκη και τον τρόμο των παιδιών, μετατρέπεται η “καλή μαμά” σε “κακιά μητριά” κι έτσι επιτρέπεται η εξέλιξη του μύθου.

Ο μύθος, η ιστορία της Χιονάτης που διαδραματίζεται όλο και συχνότερα στις μέρες μας, αφορά ουσιαστικά τη σχέση ανάμεσα σε μια ναρκισσιστική μητέρα και την κόρη της. Περιγράφει τον τύπο μητέρας που δεν μπόρεσε να ξεπεράσει τον πρωτογενή ναρκισσισμό της , δηλαδή την ανάγκη να παίρνει ικανοποίηση μόνο με άμεσους τρόπους και να βρίσκεται μονίμως στην ψευδαίσθηση της τελειότητάς της, όπως ο Νάρκισσος. Με άλλα λόγια, ο κόσμος γύρω της δεν είναι παρα ένα σκηνικό που δεν έχει απολύτως καμιά αξία, αν δεν είναι η ίδια πρωταγωνίστρια. Έτσι λοιπόν αντιλαμβάνεται την οικογένεια και τα παιδιά της, σαν μέρος του σκηνικού που την εξυπηρετεί στο ρόλο της. Απέναντι στα αρσενικά είναι κυρίως σαγηνευτική ενώ με τα θηλυκά γίνεται ανταγωνιστική κι απ’ αυτή την κατηγοριοποίηση δεν ξεφεύγουν ούτε τα μέλη της οικογένειας. Όσο τα παιδιά είναι μικρά αποτελούν κομμάτι του ναρκισσισμού της ενώ μεγαλώνοντας τον απειλούν καθώς διεκδικούν μεγαλύτερα προνόμια και ισχυρότερες θέσεις. Γι’ αυτό φτάνει να γίνεται ανταγωνιστική ακόμη και στην κόρη της είτε για να υπερισχύσει σε ομορφιά, ζωντάνια, εξυπνάδα, ικανότητα ή οτιδήποτε άλλο. Προσπαθεί να γίνει εξίσου νεανικά ελκυστική με την κόρη της στο ντύσιμο, την εμφάνιση ή τη συμπεριφορά.

Από την πλευρά της κόρης τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα και μπορεί να γίνουν περίπλοκα και ανυπόφορα. Δυσκολεύεται να ταυτιστεί θετικά με την μητέρα της και συνήθως αναπτύσσει μια διφορούμενη και αντιφατική σχέση αγάπης – μίσους, γεγονός που συχνά επιφέρει ασυνείδητα συναισθήματα ενοχής και αυτοκαταστροφής. Είναι πραγματικά εξαιρετικά δύσκολο να αγαπά και να μισεί ή και να ζηλεύει κανείς την ίδια του την μητέρα.

Στους δικούς μας καιρούς, τόσα χρόνια μετά τη Χιονάτη, που τα μοντέλα διαβίωσης ενισχύουν στο μέγιστο τα ναρκισσιστικά μας στοιχεία καλώντας μας να αγοράσουμε το τάδε προϊόν, κινητό, αυτοκίνητο κι ότι άλλο, για να παραμείνουμε νέοι, όμορφοι και άφθαρτοι αξίζει να θυμηθούμε πως ο Νάρκισσος πνίγηκε χωρίς να ζήσει τον έρωτα της Ηχούς και η ναρκισσίστρια μητέρα της Χιονάτης αυτοκαταστράφηκε έχοντας καταναλωθεί στην κολακεία. Το παραμύθι λέει πως η Χιονάτη βρήκε τον έρωτα της ζωής και συνέχισε. Οι σύγχρονες Χιονάτες εξακολουθούν να βρίσκονται μπροστά στην ίδια πρόκληση, να αγαπήσουν και να φροντίσουν τον εαυτό τους με τρυφερότητα, αφήνοντας πίσω το κενό, δημιουργώντας νέους συναισθηματικούς δεσμούς βασισμένους σε βαθειά και ουσιαστικά συναισθήματα αγάπης.

https://psychologist-2111.business.site/?m=true(φωτογραφία κειμένου: https://gr.pinterest.com/pin/340584790572822624/)

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here