Αρχή, επανεκκίνηση, αλλαγή κι αυτοβελτίωση!

Κι επειδή βελτίωση χωρίς αλλαγή δεν υπάρχει, εάν πραγματικά θέλουμε ν’ αλλάξει η ζωή μας προς το καλύτερο, χρειάζεται οπωσδήποτε να πάρουμε την απόφαση να αλλάξουμε. Όχι μόνο να το σκεφτούμε και να το μηρυκάζουμε για άλλον έναν χρόνο αλλά να προχωρήσουμε έμπρακτα στις κινήσεις εκείνες που θα φέρουν την βελτίωση που επιθυμούμε.

Τα πράγματα που μας “τυχαίνουν” είναι πολύ λιγότερα απ’ αυτά που επιλέγουμε. Τα περισσότερα είναι αποτελέσματα των επιλογών μας μόνο που εμείς τα ονομάζουμε “τύχη ή μοίρα”. Ίσως γιατί η ελευθερία της επιλογής έχει και ευθύνη και κανείς δεν θέλει τη δεύτερη όπως έλεγε ο Φρόιντ ή ίσως γιατί όπως έλεγε ο Γιούνγκ, η έλλειψη επίγνωσης του κρυφού μας εαυτού , του υποσυνειδήτου, μας δίνει το άλλοθι να μην γνωρίζει η αριστερά μας τι ποιεί η δεξιά μας κι έτσι όλα να φαίνονται τυχαία κι ανεξήγητα.

Το τυχαίο, μας κάνει να δείχνουμε τυχεροί ή άτυχοι, ευτυχείς ή κακόμοιροι. Καθρεφτίζουμε λοιπόν τον εαυτό μας στο δίπτυχο καθρέφτη της τύχης περιορίζοντας απελπιστικά τις προοπτικές και τις επιλογές μας κι αποκοιμίζουμε κάθε δυνατότητα αυτοβελτίωσης. Εμείς οι ίδιοι από φόβο μήπως πονέσουμε, μήπως αποχωριστούμε αυτά που αγαπήσαμε (κι ας μας κάνουν κακό!) ή κουραστούμε από τις δυσκολίες, καθηλώνουμε τη ζωή μας σε μια ακίνητη φάση όπου τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει και τίποτα δεν μπορεί να φέρει πια χαρά και αισιοδοξία. Απλά λέμε πως έτσι έχουν τα πράγματα και η ζωή από χαρά και δημιουργία μετατρέπεται σε κάτεργο επιβίωσης.

Χρειάζεται να καταφέρουμε να ξυπνήσουμε απ’ αυτό το λήθαργο που μας απαγορεύει να ζήσουμε ανθρώπινα και μας υποβάλλει να ζούμε σαν κατοικίδια περιορισμένοι στις στοιχειώδεις ανάγκες κι όχι σαν άνθρωποι με τη τρισυπόστατη έννοια του πνευματικού, του ψυχικού και του υλικού. Σ’ αυτόν τον λήθαργο δεν υπάρχουν όνειρα, μόνο απόγνωση κι επαναλαμβανόμενοι εφιάλτες πως ο χρόνος τελειώνει και χάνεται σαν την άμμο ανάμεσα στα δάχτυλα.

Ο Χρόνος μόλις άρχισε. Αρχιχρονιά, ακόμη μια ευκαιρία. Μια νέα ευκαιρία, να βάλουμε στόχους, να φτιάξουμε όνειρα, να δημιουργήσουμε φωτεινά οράματα και να τα ακολουθήσουμε χωρίς να τρέμουμε για το κόστος. Όλα έχουν ένα κόστος, κι αυτά που κάνουμε κι εκείνα που δεν κάνουμε. Να κουραστούμε να ζούμε, όχι να επιβιώνουμε μόνο. Να μάθουμε τον εαυτό μας να μεγαλώνει και να το κάνει καλά. Να κρατάει τις μνήμες του, να αξιολογεί τις εμπειρίες του και να φέρεται δίκαια στον ίδιο και στους άλλους, χωρίς φόβο και μίσος.

Καλή Χρονιά
και να μην είναι μόνο ευχή αλλά να γίνει απόφαση!

https://psychologist-2111.business.site/?m=true

 

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here