Καθώς τα περιστατικά βίας κι απρόκλητης επιθετικότητας ανάμεσα σε εφήβους αλλά και μικρότερα παιδιά του δημοτικού πληθαίνουν με ανησυχητική ταχύτητα, ο κοινωνικός ιστός εμφανίζεται μουδιασμένος, διασπασμένος έως και ασυνάρτητος με χαμηλά αντανακλαστικά ως προς το ζήτημα. Τα πρώτα λόγια που εκφράζονται είναι λόγια χολής, εκδίκησης, μισαλλοδοξίας και φανατισμού σαν να καθρεφτίζουν με ακρίβεια την βιαιότητα των πράξεων που υποτίθεται πως καυτηριάζουν.

Το πρόβλημα της παιδικής παραβατικότητας και πολύ περισσότερο της εγκληματικότητας είναι τεράστιο και ιδιαιτέρως περίπλοκο για να μπορέσει να ξορκιστεί με εύκολα και πρόχειρα αναθέματα. Οι διαστάσεις του θέματος αφορούν και συνδέουν ένα σύνολο παραγόντων που ξεκινά από τον βιολογικό παράγοντα δηλαδή την κληρονομικότητα και την  ιδιοσυγκρασία η οποία διαπλέκεται με το εκάστοτε περιβάλλον. Ως περιβάλλον ορίζεται το οικογενειακό, το σχολικό, το διαπροσωπικό, το κοινωνικό, το γεωγραφικό, το οικονομικό και πολλά άλλα.

Τα στατιστικά στοιχεία αποκαλύπτουν ότι δεν αρκεί μόνο ένας παράγοντας για να εξηγήσει την παραβατικότητα αλλά η σύνδεση και αλληλεπίδραση μερικών απ’ αυτούς μπορεί να λειτουργήσει καθοριστικά. Σε κλινικές μελέτες εφήβων με παραβατικότητα προκειμένου να διαπιστωθεί το ψυχολογικό προφίλ, διαπιστώθηκε πως η ψυχολογική διάγνωση κυμαίνεται από φυσιολογική μέχρι σχιζοφρενική. Γεγονός που δηλώνει πως υπάρχει κάτι άλλο, πέρα από την ιδιοσυγκρασία ή την οποιαδήποτε παθολογία που συνδέει τα αντικοινωνικά παιδιά.

Τι είναι αυτό;

Εδώ χρειάζεται να αναλογιστούμε σαν ενήλικες τι θεωρούμε “φυσιολογικό” παιδί. Μήπως εκείνο που απλά τρώει, μεγαλώνει και χαμογελάει γλυκά; Μήπως έχουμε μπερδέψει τα παιδιά με τα κατοικίδια που τα ταίζουμε, τα ντύνουμε, τους παίρνουμε παιχνίδια και τα πηγαινοφέρνουμε στις δραστηριότητες όπως κάνουμε με τα κατοικίδιά μας;

Στη σφαίρα της φυσιολογικότητας ενός παιδιού συμπεριλαμβάνονται πολλές συμπεριφορές (ακόμα και οι σαδιστικές!) που αν παραμείνουν μετέωρες κι ανεπεξέργαστες είναι πολύ πιθανό να οδηγήσουν ένα φυσιολογικό παιδί στα δικαστήρια ή στη φυλακή. Είναι απολύτως φυσιολογικό ένα παιδί , σε κατάλληλο χρόνο να δοκιμάσει να διαλύσει, να αναστατώσει, να φοβίσει, να εξαντλήσει όρια, να σπαταλίσει την ενέργεια των άλλων και τη δική του, και να ιδιοποιηθεί πράγματα και ανθρώπους. Αν το οικογενειακό περιβάλλον αντέξει σε πρώτη φάση τις δοκιμασίες αντοχής και σε δεύτερο χρόνο μπορέσει να δείξει υγιείς τρόπους διαχείρησης, τότε το παιδί εισπράττει την αναγκαία ασφάλεια κι εμπιστοσύνη. Μπορεί λοιπόν τότε να επιστρέψει στο παιχνίδι του και στη δημιουργική πλευρά του εαυτού του. Υπάρχει προστασία, ασφάλεια κι ελπίδα.

Στην αντίθετη περίπτωση, το παιδί αντιλαμβάνεται την αδυναμία, την αστάθεια και εν τέλει την ανεπάρκεια του οικογενειακού περιβάλλοντος να σηκώσει το βάρος των φυσιολογικών καταστρεπτικών ενορμήσεών του. Εφόσον λοιπόν δεν υπάρχει πλέον καμιά προστασία, ούτε από τον ίδιο του τον εαυτό, ούτε από τους μεγάλους,  γίνεται έρμαιό τους. Κι όσο παραδίδεται σ’ αυτή την καταστροφική πλευρά, τόσο βυθίζεται και στο τέλος χάνει κάθε επαφή με τη συνείδησή του. Γίνεται ανήσυχο, νευρικό κι επιθετικό.

Πολλά απ’ αυτά τα παιδιά αναζητούν τους “τέσσερις τοίχους” ασφάλειας έξω από το σπίτι, σε συγγενείς, στο σχολείο, στους φίλους, στην κοινωνία.  Αναζητούν μια εξωτερική σταθερότητα χωρίς την οποία μπορεί να τρελαθούν, να περάσουν στην παράνοια όπου όλοι είναι εξ’ ορισμού εχθροί. Μέσω της παραβατικότητας αλλά και της βίας που εξαπολύουν, εκπέμπουν ένα ισχυρό σήμα κινδύνου για τον έλεγχο και τον περιορισμό που  αναζητούν επίμονα από κάποιο έμπιστο και ισχυρό πρόσωπο. Ουσιαστικά αναζητούν κάποιον να αναλάβει την ευθύνη τους εφόσον τα ίδια δεν είναι σε θέση γιατί δεν έμαθαν ποτέ να το κάνουν.

Όσο η κοινωνική απάντηση σ’ αυτή την αναζήτηση είναι το μίσος και η καταγγελία, τα παιδιά αυτά καταδικάζονται αλλεπάλληλα στην ίδια και χειρότερη βιαιότητα. Όχι μόνο δεν θα καταφέρουν να βγουν από τον φαύλο κύκλο της καταστροφής και της πνευματικής αποσύνθεσης αλλά θα αποκτήσουν και επιχειρήματα για ακόμη μεγαλύτερες καταστροφές και πολύ περισσότερη βία.

https://psychologist-2111.business.site/?m=true

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here