Βρυξέλλες, Πλατεία Schuman, 7:30 η ώρα π.μ.

Η Ελοντίν πέρασε με βιαστικό βηματισμό την κεντρική πόρτα της εταιρίας. Δεν την περίμενε κανείς κι ο Μάνος είχε τηρήσει σιγή ιχθύος, όπως ακριβώς του είχε ζητήσει.

Ο θυρωρός, βλέποντας τη νέα γυναίκα με το κουστούμι και τα ψηλά τακούνια, έκανε αυτό ακριβώς που έπρεπε. Της ζήτησε την ταυτότητά της για να την αφήσει να περάσει στο εσωτερικό του κτιρίου.

“Με ποιόν έχετε ραντεβού” ρώτησε την Ελοντίν και πριν προλάβει να του απαντήσει, έγινε κόκκινος από την ντροπή του. “Κυρία Μάες” αναφώνησε ο θυρωρός ξαφνιασμένος.

Η Ελοντίν κοίταξε το όνομά του που ήταν καρφιτσωμένο πάνω στο σακκάκι του.

“Καλημέρα σας Φιλίπ, θα μπορούσατε να μου δώσετε το πάσο για το γραφείο μου;” ρώτησε, χαρίζοντας στον έκπληκτο θυρωρό το καλύτερο χαμόγελό της.
“Ξέρετε, τα γραφεία ανοίγουν στις εννέα” συνέχισε ο Φιλίπ.
“Μα φυσικά το ξέρω, θα μου δώσετε το πάσο μου παρακαλώ;” συνέχισε η Ελοντίν με σταθερή φωνή.

Ο Φιλίπ έκανε όσο πιο γρήγορα μπορούσε. “Και την ταυτότητά μου Φιλίπ” είπε η Ελοντίν γελώντας με την αμηχανία του άντρα και καθώς έφευγε, του έκανε νόημα να κρατήσει το στόμα του κλειστό. Ο άντρας έγνεψε καταφατικά με το κεφάλι.

Η Ελοντίν ανέβηκε με το ασανσέρ στα γραφεία της διοίκησης. Άνοιξε τις πόρτες και πήγε κατευθείαν στο γραφείο που κάποτε χρησιμοποιούσε ο πατέρας της.

Τα πράγματά του είχαν παραμείνει στην ίδια θέση, λες και τον περίμεναν να γυρίσει. Ούτε ο ίδιος ο Ιάσονας δεν τα είχε αγγίξει. Κοίταξε τον χώρο. Οι φωτογραφίες του, μαζί με αυτές της μητέρας της αλλά και της ίδια παρέμεναν ανέγγιχτες.

“Είναι πολλά αυτά που πρέπει να αλλάξουν “πατέρα” και μακάρι να ήξερα από που να αρχίσω” σκέφτηκε και έκατσε στην θέση του πατέρα της. Κράτησε στα χέρια της την οικογενειακή τους φωτογραφία από ένα καλοκαίρι στην Ελλάδα και κοίταξε την ηλιοκαμένη της μορφή και το μπροστινό δόντι που της έλειπε από το τεράστιο παιδικό της χαμόγελό. Αυτή την φωτογραφία την είχε τραβήξει ο Ιάσονας με φόντο το ηλιοβασίλεμα στον φάρο, στην άκρη του νησιού. Ακόμα και τώρα θυμόταν την έντονη μυρωδιά του άγριου θυμαριού. Ο Ιάσονας την κρατούσε στους ώμους του για να μην κουράσει τα πόδια της στον κακοτράχαλο γεμάτες πέτρες δρόμο. Χαμογέλασε και παράτησε την φωτογραφία στην θέση της. Σηκώθηκε και άρχισε να κόβει βόλτες μέσα στο γραφείο.

“Τελικά με αφήσατε όλοι σας μόνοι μου” σκέφτηκε και ένοιωσε τον θυμό να την κυριεύει. Ο Μάνος, την ώρα εκείνη άνοιξε την πόρτα και μπήκε μέσα κρατώντας δύο μεγάλες κούπες ζεστό καφέ.

“Είσαι έτοιμη;” τη ρώτησε καθώς της προσέφερε τον καφέ. Η Ελοντίν κούνησε το κεφάλι.
“Η Άννα έφτασε;” είπε.
“Όχι ακόμα, είναι νωρίς. Έχεις σκεφτεί όμως τι θα τους πεις;” συνέχισε ο Μάνος.
“Την αλήθεια Μάνο. Πάντα λέω την αλήθεια” είπε και κοιτάζοντας τον άντρα στα μάτια ρούφηξε μια γερή γουλιά από τον καφέ της. “Έχει γίνει η προετοιμασία;” ρώτησε με αγωνία. Ο Μάνος χαμογέλασε προσπαθώντας να την καθησυχάσει.
“Τα έχει φροντίσει όλα η Μόνικα και το mail έχει ήδη σταλεί σε όλους τους διευθυντές από χθες το απόγευμα. Δεν έχεις λόγο να ανησυχείς για τίποτα. Εσύ μείνε κρυμμένη εδώ και θα σε ενημερώσω με μήνυμα στο κινητό σου πότε να εμφανιστείς. Εδώ είναι και η λίστα με όλα τα ονόματα των στελεχών αλλά και η θέση τους. Ξεσκόνισέ τα πριν εμφανιστείς. Εντάξει;” είπε ο άντρας και πριν προλάβει η Ελοντίν να απαντήσει είχε κάνει μεταβολή και είχε φτάσει στην πόρτα.
“Μάνο…” είπε η γυναίκα.
“Καλή επιτυχία” της απάντησε κι έκλεισε μαλακά την πόρτα πίσω του.

Η Ελοντίν ήξερε ότι από εδώ και στο εξής ήταν μόνη της. Η ώρα περνούσε και χωμένη στα χαρτιά της, προσπαθούσε να αποστηθίσει ονόματα, τίτλους και ειδικότητες. Ένοιωσε το κεφάλι της να βουΐζει.

“Αλήθεια τώρα, θέλω και βρίσκομαι εδώ ή με σπρώχνει το καθήκον και ένα επώνυμο;” αναρωτήθηκε και ένοιωσε το σμίξιμο των φρυδιών της.

Σηκώθηκε από την θέση της και οι ψηλοτάκουνες γόβες της χάθηκαν μέσα στη μοκέτα. Ο ουρανός των Βρυξελλών είχε το ίδιο χρώμα με το γκρι μεταξωτό της πουκάμισο. Ίσιωσε το παντελόνι της, φόρεσε το σακάκι της και έπιασε το μικρό διαμαντάκι που κρεμόταν από το λαιμό της προσπαθώντας να δαμάσει την αγωνία της.

Το κινητό της χτύπησε με τον χαρακτηριστικό ήχο του μηνύματος. Το κοίταξε και ήταν γραμμένη μόνο μία λέξη “ΕΛΑ”.

Άνοιξε την διπλή ξύλινη πόρτα του γραφείου του πατέρα της που έγραφε “Καρλ Μάες – Πρόεδρος” και βγήκε προσπερνώντας άγνωστες σε αυτήν γραμματείς που την κοίταγαν με βλέμμα απορημένο. Η Άννα την περίμενε στην άκρη του διαδρόμου.

“Περάστε κυρία Μάες” είπε και όσοι ήταν μέσα στην αίθουσα πάγωσαν.

Η Ελοντίν με το ριγέ μαύρο κοστούμι της, το γκρι μεταξωτό πουκάμισο με την ασορτί ζώνη, τις ψηλοτάκουνες γόβες και το μικροσκοπικό διαμάντι στο λαιμό της, διέσχισε την μεγάλη αίθουσα συμβουλίου και κάθισε με όλο τον αέρα της προέδρου στην καρέκλα του πατέρα της και μετάπειτα του Ιάσονα.

Η Άννα έδωσε οδηγίες σε μια από τις γραμματείς της αίθουσας και άφησαν μπροστά στην Ελοντίν ένα ποτήρι νερό και τον καφέ της. Δεν τα άγγιξε.

“Κύριοι” είπε η Ελοντίν και ένοιωσε έναν κόμπο στον λαιμό της αλλά και την επιθυμία να το βάλει στα πόδια. Τι έκανε εκείνη εκεί; Έκλεισε στιγμιαία τα μάτια πήρε μια βαθειά αναπνοή και συνέχισε.

“Κύριοι, όπως όλοι ήδη ξέρετε, μετά τον θάνατο του Ιάσονα είχα να πάρω κάποιες αποφάσεις” είπε και κοίταξε τον κόσμο γύρω της. Τα μάτια των στελεχών της εταιρίας ήταν καρφωμένα επάνω της. Οι μετοχές όλες της οικογένειάς μου, μετά το τελευταίο συμβάν, είναι πλέον στο όνομά μου. Αυτό ήταν μια συμφωνία που τηρήθηκε μετά το ατύχημα που είχε η οικογένειά μου. Σήμερα όμως, ιδιοκτήτρια και επικεφαλής της εταιρίας είμαι μόνο εγώ και έχω να θέσω σε όλους σας ένα και μόνο ερώτημα” είπε και σταμάτησε για λίγο για να τραβήξει την προσοχή όλων επάνω της.

“Είσαστε μαζί μου ή όχι” είπε η Ελοντίν και συνέχισε. “Έχετε μόνο ένα εικοσιτετράωρο καιρό για να πάρετε τις οριστικές σας αποφάσεις. Όποιος από εσάς, δεν είναι διατεθειμένος να ακολουθήσει την εταιρία Μάες στην νέα της εποχή, μπορεί να έρθει στο γραφείο μου και να το συζητήσουμε. Η Άννα θα φροντίσει τα ραντεβού σας “είπε και σηκώθηκε από την καρέκλα της κοιτάζοντας τον κόσμο στα μάτια. “Οι θέσεις σας, οι τίτλοι σας και οι αποδοχές σας θα παραμείνουν ως έχουν και τώρα δουλειά” συμπλήρωσε και βγήκε από την αίθουσα κρατώντας το κεφάλι ψηλά.

“Ίδια ο πατέρας της” ψιθύρισε ο Παμίνος κοιτάζοντας εμβρόντητος την Ελοντίν να φεύγει.

Όταν η πόρτα έκλεισε πίσω της, από την αίθουσα συμβουλίων ακουγόταν μια βουή από τις ομιλίες και τις φωνές που σκέπαζε η μία την άλλη.

“Αυτό είναι το ίδιο κορίτσι που γνώρισες στο Χριστουγεννιάτικο πάρτι;” ρώτησε ο Παμίνος τον Μάνο.
“Συγκεντρώσου Πάμι, έχουμε δουλειά” είπε ο Μάνος, έκανε μεταβολή κι έφυγε. Μια σκέψη μόνο τριγύριζε στο δικό του το κεφάλι. “Τι θα έκανε από εδώ και στο εξής;” και κρατώντας το φάκελο με τα χαρτιά στο χέρι, πέρασε μπροστά από την Μόνικα χωρίς να γυρίσει να την κοιτάξει. Η γραμματέας του τον σταμάτησε.

“Να δεις τα mail σου” του είπε.
“Αργότερα Μόνικα” απάντησε και πριν προλάβει να κάνει ένα βήμα ήρθε η απάντηση της.
“Δεν νομίζω, είναι από την Ελλάδα” είπε και φορώντας ξανά τα γυαλιά της, γύρισε στην οθόνη του υπολογιστή της.

Ο Μάνος κάθισε στο γραφείο του και κοίταξε την μεγάλη οθόνη. Στα εισερχόμενα μηνύματα, με αστέρι, εμφανίστηκε η επωνυμία μιας γνωστής ελληνικής δικηγορικής εταιρίας. Στο θέμα του μηνύματος έγραφε “πρόσκληση”.

“Τι είναι αυτό;” ρώτησε ο Μάνος την Μόνικα από την ανοιχτή πόρτα.
“Άνοιξέ το και θα δεις” του απάντησε και ο Μάνος το άνοιξε.

“Κυρίες και Κύριε” ξεκινούσε το mail από την Ελλάδα και παραλήπτες ήταν η Κλαιρ, η Ελοντίν και ο ίδιος.

Όπως του ενημέρωνε ο δικηγόρος του Ιάσονα, έπρεπε να ορίσουν μεταξύ τους μια ημερομηνία από αυτές που ο ίδιος πρότεινε, για να ανοιχτεί η διαθήκη του Ιάσονα το συντομότερο δυνατόν.

“Τι;” φώναξε έκπληκτος ο Μάνος και η Μόνικα συμπλήρωσε. “Έχει ήδη ενημερωθεί η Ελοντίν και η Κλαιρ, τα εισιτήρια για την Ελλάδα θα τα κανονίσω εγώ” είπε και καθώς ο Μάνος μιλούσε με την Ελοντίν στο κινητό και την Κλαιρ στο σταθερό για να κανονίσουν τις ημερομηνίες, δεν ήταν σε θέση να απαντήσει σε ένα βασικό ερώτημα. Τι δουλειά είχε εκείνος με τη διαθήκη του Ιάσονα;

Η Ελοντίν πήγε στο γραφείο του και βρήκε τον Μάνο. Δεν πρόλαβε να τον ρωτήσει τίποτα γιατί την απάντηση, της την έδωσε, το απορημένο του ύφος. Τι θα μάθαιναν στην Ελλάδα που μπορεί να αφορούσε και τους δύο; Τι σχέση είχε η διαθήκη του Ιάσονα με τον Μάνο;

 

 

(συνεχίζεται)

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here