fbpx
Η Κλαιρ βγήκε από το διαμέρισμα της Άννας στις Βρυξέλλες κοιτάζοντας δεξιά και αριστερά. Μπήκε στο ταξί που την περίμενε στην είσοδο και κατευθύνθηκε για το ξενοδοχείο της. Το πρόσωπό της ήταν σαν παγωμένη μάσκα. Είχε ακούσει πολύ προσεκτικά την...
"Πρέπει να βγεις από την σφαίρα του παραμυθιού δεν είμαστε πρωταγωνιστές σε ταινία με ευτυχισμένο τέλος. Η πραγματικότητα είναι σκληρή" της είχε πει ο Μάνος. Η Ελοντίν κοίταγε για ώρα το κενό. Ο Μάνος θα έφευγε από την ζωή της....
Οι ημέρες προσπερνούσαν η μία την άλλη, αφήνοντας πίσω τους αυτό το βαρύ αίσθημα της μονοτονίας και αναπάντητα ερωτηματικά Η σιωπή του Αντώνη αλλά και η δική μου, έκανε την απόσταση να μεγαλώνει όλο και περισσότερο...
Ήξερα ότι κάνω λάθος.  Ήταν λες και τα κύτταρα του εγκεφάλου μου το φώναζαν. Ο Αντώνης, το Παρίσι, οι μεγάλες σιωπές, οι σπασμωδικές κινήσεις για να ξεφύγω από την εξουσία του και οι άπειρες δικαιολογίες. Οι...
Στην Avenue d’ Auderghem, στο διαμέρισμά του, ο Μάνος είχε σταθεί στο μεγάλο παράθυρο ακουμπώντας το κεφάλι του στο τζάμι. Προσπαθούσε να ισορροπήσει ανάμεσα σε διλήμματα, προκλήσεις, ευκαιρίες, συναισθήματα αλλά και στον άγραφο νόμο της δικιάς του ηθικής. Η ευκαιρία...
Χριστούγεννα. Η αλήθεια ήταν ότι ο Μάνος, σχεδίαζε να περάσει διαφορετικά  τις γιορτές αυτές. Ήθελε να πάρει την Ελοντίν και να ταξιδέψουν στο Λονδίνο. Να περπατήσουν στην Carnaby Street, να ποιούν κόκκινο ζεστό κρασί στις υπαίθριες ξύλινες pub στο...
Ο καιρός είχε περάσει γρήγορα. Οι πρώτοι τρεις μήνες είχα κυλήσει σαν το νερό. Ο Μάνος δούλευε μέχρι αργά, έτρωγε έξω με φίλους και σύχναζε στην Ιρλανδέζικη παμπ Hairy Canary για μια μπύρα, σχεδόν πάντα μετά την δουλειά.  Του...
«Και σε παρακαλώ στο τέλος, ρίξε δύο ποτήρια του κρασιού κονιάκ» Η Ρόζα έδινε τις τελευταίες οδηγίες στην Ανδριάνα. «Τη Χριστοκουλούρα μου την έμαθε να την φτιάχνω η μητέρα σου. Θυμάσαι;» «Μην αρχίσεις τώρα θα με πιάσουν τα κλάματα». «Ε και; Θα καθαρίσει...
Η Στέλλα σταμάτησε το αυτοκίνητό, παράμερα σε ένα πλάτωμα του δρόμου, ανάμεσα στα πεύκα. Το «σπίτι στο λόφο» όπως συχνά αποκαλούσαν το σπίτι των πεθερικών της, το μισούσε από τα τρίσβαθα της ψυχής της. Περισσότερο όμως, αντιπαθούσε  την Ρόζα...
Είχα γυρίσει στην Αθήνα μετά από ένα θεότρελο Σαββατοκύριακο.  Ήρεμη πια, στην ησυχία του σπιτιού μου, άκουγα μουσική.  Είχα φτιάξει ένα πλατό με τυριά και φρούτα και είχα ανοίξει ένα μπουκάλι λευκό κρασί.  Μου άρεσε να...
Την ίδια ώρα στην Αθήνα η Κλαιρ ένοιωθε το μυαλό της να καίγεται και είχε έναν έντονο πόνο στο στομάχι. Ζήλευε.  Ήθελε να είναι εκείνη με τον Μάνο.  Δεν μπορούσε να συγχωρέσει στον εαυτό της αυτή την αποτυχία. Έπρεπε με...
«Εκεί θα καθίσεις το υπόλοιπο βράδυ;» με ρώτησε ο Αντώνης με ένα μειδίαμα να διαγράφεται στα χείλη του. Τινάχτηκα κατά πάνω σαν ελατήριο «Άσε με να πάρω μια ανάσα» «Υπάρχει...
Στον τρίτο όροφο της Avenue d’ Auderghem και στον αριθμό 214, στην περιοχή Etterbeek των Βρυξελλών, η πόρτα έκλεισε με θόρυβο. Ο Μάνος, ιδρωμένος, μόλις είχε ανεβάσει και την τελευταία κούτα. Τρία πατώματα, με μια στενή σχεδόν ανήλιαγη σκάλα και ...
Η Ανδριάνα, τις ώρες που δεν ήταν μπροστά ο Μανώλης,  τριγύριζε μέσα στο σπίτι σαν το αγρίμι στο κλουβί. Ο χωρισμός του Σπύρου και της Στέλλας ήταν ένα γεγονός που ουδόλως την είχε ξαφνιάσει. Για την ακρίβεια, ήταν κάτι που...
Η επέμβαση είχε ξεκινήσει. Στην αίθουσα αναμονής η Ανδριάνα ήταν μόνη της. Όταν οι πόρτες έκλεισαν και κάθισε στην καρέκλα, αισθάνθηκε αβοήθητη. Τυλίχτηκε με τα χέρια της και έκρυψε το κεφάλι της στο στήθος της. Φοβόταν και ο πόνος στα...
Οι γυναίκες είχαν φύγει εδώ και ώρα. «Θέλεις να μείνω μαζί σου; Ανησυχώ» της είχε πει η Ανδριάνα κοντοστέκοντας στην εξώπορτα. «Όχι αγάπη μου, θέλω να μείνω μόνη μου, να βάλω το μυαλό μου σε τάξη» είχε απαντήσει η Ρόζα χαϊδεύοντας...
Η επόμενη ημέρα με βρήκε μελαγχολική και νευρική. Ένα εικοσιτετράωρο ακόμα και το παραμύθι έφτανε στο τέλος του. Είχα νευριάσει με τον εαυτό μου. Ο χρόνος, το κάθε ένα λεπτό που περνούσε, χανόταν...
Η Ανδριάνα είχε σχεδόν χωθεί ολόκληρη μέσα στη ντουλάπα της. Δεν ήξερε τι να φορέσει και η πετσέτα που είχε τυλιγμένη γύρω από το κορμί της όλο γλιστρούσε. Κρύωνε και λίγο αλλά περισσότερο δεν ένοιωθε άνετα με τη γύμνια...
Κοίταγε το ρολόι του τοίχου και περίμενε να πάει εννέα η ώρα. Σχεδόν ακούνητη, τα μάτια της μόνο κοιτούσαν μια τους λεπτοδείκτες και μια το τηλέφωνο, σαν να παρακολουθούσε έναν αόρατο αγώνα πινγκ πονγκ. Τι θα έλεγε, πως θα το...
Ο Ιάσονας ήταν απορροφημένος από την οικονομική έκθεση που διάβαζε. Άκουσε μια ενοχλητική βουή να έρχεται έξω από την πόρτα του. Δεν έδωσε σημασία. Προσπαθούσε να συγκεντρωθεί κρατώντας σημειώσεις και δημιουργώντας παραπομπές, με την πένα του στο δεξί περιθώριο...
Η Ανδριάνα είχε φούριες. Η Ρόζα σήμερα γυρνούσε στο σπίτι. Είχε ταλαιπωρηθεί κι ας το έκρυβε. Η ανιψιά της, ήξερε και διάβαζε τη ματιά της. Είχε πονέσει και είχε φοβηθεί. Έπρεπε όλοι τους να το παραδεχθούν, ότι η γλυκιά...
Η Ανδριάνα έπαιζε αμήχανα με μια τούφα από τα μαλλιά της. Χάζευε ευχαριστημένη τον μικρό αλλά ζεστό χώρο. Ήταν μια ιταλική τρατορία στο κέντρο των Αθηνών. Λίγο κρυμμένη από το βουιτό του δρόμου, διακριτικά καλαίσθητη άφηνε την αίσθηση της...
Η Ανδριάνα κοίταζε τον Μανώλη που κοιμόταν δίπλα της και χαμογελούσε ευτυχισμένη. Είχε ζήσει τα πιο όμορφα Χριστούγεννα της ζωής της. Τεντώθηκε σαν φιλάρεσκη γάτα και  άρχισε να παρατηρεί το δωμάτιο του ξενοδοχείου. Η έκπληξη που της είχε κάνει ο...
Η Άννα ένοιωσε αμέσως την ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα. Καθάρισε λίγο τον λαιμό της, ήπιε μια τελευταία γουλιά από το κρασί της και σηκώθηκε από τη θέση της πιάνοντας ασυναίσθητα μια χαριτωμένη τούφα από το σινιόν της που είχε ξεφύγει. «Θα τα...
Παρίσι 6 χρόνια μετά, Απρίλιος, αεροδρόμιο CDG, αναχώρηση για Αθήνα.Ο Αντώνης σταμάτησε το αυτοκίνητο με το μαλακό τράβηγμα του χειρόφρενου.  Κατέβασε βιαστικά τη βαλίτσα και μου έδωσε ένα φιλί στα πεταχτά. «Χάρηκα πολύ...
Η Ρόζα κοίταξε το πρόσωπό της στον καθρέφτη. Χτένισε τα μαλλιά της με προσοχή και διόρθωσε την ατίθαση μπούκλα που της χάλαγε την εικόνα. Μισοέκλεισε τα μάτια, έσκυψε μπροστά για να δει το είδωλό της καλύτερα, άνοιξε το συρτάρι...
Οι μήνες κυλούσαν με εξαντλητικούς ρυθμούς. Ο Μάνος είχε αφοσιωθεί στη δουλειά του ολοκληρωτικά και απέφευγε κάθε τι που θα τον έκανε να αποκλίνει από τους στόχους του. Υπήρχε ένας μηχανισμός ασφαλείας μέσα στο κεφάλι του που τον γλύτωνε από...
Βρυξέλλες, Πλατεία Schuman, 7:30 η ώρα π.μ. Η Ελοντίν πέρασε με βιαστικό βηματισμό την κεντρική πόρτα της εταιρίας. Δεν την περίμενε κανείς κι ο Μάνος είχε τηρήσει σιγή ιχθύος, όπως ακριβώς του είχε ζητήσει. Ο θυρωρός, βλέποντας τη νέα γυναίκα με...
Η Ανδριάνα πετάχτηκε από το κρεβάτι της νοιώθοντας την καρδιά της να σφυροκοπάει και το στόμα της να έχει στεγνώσει. Με μάτια ακόμα θολά, κοίταξε το κρεβάτι της. Το αποτύπωμα της προηγούμενης βραδιάς ήταν ολοφάνερο, μα η θέση δίπλα της...
Φτάνοντας στο νησί, ο Ιάσονας είχε επιλέξει να μείνει στο μικρό πατρικό του σπίτι. Ήθελε να είναι χωριστά από τα δύο κορίτσια. Το διώροφο με τις καμάρες και τ’ αψιδωτά παράθυρα, το είχε παραχωρήσει στην Ελοντίν και στην Κλαιρ....
Το αεροπλάνο θα τροχοδρομούσε σε λίγο στο CDG. Ο κυβερνήτης μας ενημέρωνε ότι στο Παρίσι είχε -4 βαθμούς Κελσίου. Η καρδιά μου χτυπούσε σαν παλαβή. Φοβόμουν και ταυτόχρονα ένοιωθα εκστασιασμένη μπροστά σε αυτό που μου συνέβαινε.
Στο δωμάτιο είχε ακουστεί μόνο ο γδούπος από το βαρύ σίδερο καθώς έπεφτε πάνω στα πυρότουβλα. Με αργή κίνηση του κεφαλιού της η Ανδριάνα γύρισε και κοίταξε την Ρόζα. «Τι;» ψέλλισε. Η Ρόζα κουνώντας δεξιά κι αριστερά το κεφάλι, με εκείνο τον...
Το επόμενο πρωί, το κεφάλι της Ανδριάνας κόντευε να σπάσει από τον πονοκέφαλο. Έπιασε το κεφάλι της και με τα δυο της χέρια αγγίζοντας απαλά τους κροτάφους. «Τι έκανα;» μονολόγησε και ντράπηκε τον εαυτό της. Σηκώθηκε με βήματα βαριά από το κρεβάτι...
Το βράδυ εκείνο, η Σπύρος έτρεξε στον πιο κοντινό του άνθρωπο. Την Ανδριάνα. Όλοι θα περίμεναν να πάει στον αδελφό του τον Γρηγόρη και τη γυναίκα του την Δήμητρα αλλά ο Σπύρος στα δύσκολα ήθελε μόνο την Ανδριάνα κοντά...
«Τι έχεις Στέλλα;» ρώτησε η Δήμητρα βλέποντας τη γυναίκα του Σπύρου να παίζει με την σαλάτα στο πιάτο της. Η Ρόζα παρακολουθούσε τις δύο νύφες της κάτω από τα βλέφαρά της, καθώς έβαζε προσεκτικά ένα μικρό κομμάτι γαρίδας στο στόμα...
Αθήνα, Κολωνάκι 4:00 μμ ακριβώς. Ο δικηγόρος του Ιάσονα, ο κύριος Νικολάου, ήταν ένας ψηλός, ευτραφής, συμπαθής με ροδοκόκκινα μάγουλα, χαμογελαστός άνθρωπος, ηπίων τόνων, με λευκά μαλλιά και λεπτοκαμωμένα γυαλιά που κάθε τόσο γλιστρούσαν στη μύτη του και τα έσπρωχνε...
Η Κλαιρ κοίταξε το είδωλό της στον καθρέφτη. Της άρεσε αυτό που έβλεπε, είχε κάνει μεγάλη διαδρομή μέσα στα δύσβατα εσωτερικά της μονοπάτια για να φτάσει μέχρι εδώ. Οι μάχες με τους κρυφούς της δράκους, είχαν αφήσει τα σημάδια...
Στην περιοχή Etterbeek των Βρυξελλών και στην πιτσερία Mamma Roma, ο Μάνος με την Ελοντίν είχαν διαλέξει διαφορετικά κομμάτια πίτσας και απολάμβαναν ένα χαλαρό γεύμα οι δύο τους, χωρίς πολυτέλειες. Ξέγνοιαστοι. Πήγαινε καιρός που ο Μάνος ήθελε να ρωτήσει την...
Δύο χρόνια μετά Η Ανδριάνα και ο Μανώλης ήταν σχεδόν έτοιμοι να φύγουν από το σπίτι.  Η ίδια είχε μια ανησυχία από το πρωί που ξύπνησαν. Κάτι αδιόρατο μέσα της, της προκαλούσε φόβο και νευρικότητα. Ο Μανώλης από την άλλη,...
Το κινητό της Ανδριάνας χτύπησε αρκετές φορές πριν το σηκώσει. «Τι κάνεις αγάπη μου; Θέλω να βρεθούμε» ζήτησε η Ρόζα. Η Ανδριάνα τη φοβόταν αυτή τη στιγμή. Ήξερε πάντα ότι θα ερχόταν η ημέρα που θα έπρεπε να δώσει εξηγήσεις. Στη...
Μόλις είχα κλείσει το τηλέφωνο. Ήμουν χαρούμενη. Χαρούμενος ήταν και ο Αντώνης. Επιτέλους θα τον έβλεπα. Γέμισα το φλιτζάνι με καφέ και χάζευα έξω από το παράθυρο τα πουλιά που πέταγαν μακριά. Κουλουριάστηκα στον καναπέ σαν γάτα που λιάζεται...
Σηκώθηκα και άρχισα να λικνίζομαι μόνη μου στο ρυθμό της μουσικής. Τον είδα να σερβίρει τα ποτά μας. «Πάγο;» με ρώτησε. Κούνησα το κεφάλι μου καταφατικά, «θέλω...
Η Ρόζα είχε βγει από το χειρουργείο και την είχαν οδηγήσει στην μονάδα εντατικής παρακολούθησης. Τόσο η Ανδριάνα όσο και ο Σπύρος είχαν αναστατωθεί. «Το κάνουμε για καθαρά προληπτικούς λόγους. Θα πρέπει να καταλάβετε ότι είναι μεγάλη γυναίκα και  οφείλουμε...
Την τελευταία φορά που ο Μάνος βρέθηκε στο σπίτι του Ιάσονα στην Κηφισιά, ήταν μόλις τα περασμένα Χριστούγεννα. Γύρισε και κοίταξε τον κόσμο που είχε έρθει για να τον τιμήσει στο τελευταίο αντίο. Μετά τη σεμνή τελετή, ακολούθησε η πρόσκληση...
Οι ημέρες περνούσαν με τις σκέψεις να γυρίζουν μέσα στο κεφάλι μου. Καταλάβαινα ότι έπρεπε να πάρω αποφάσεις. Ήθελα όμως; Αυτό ήταν ένα καλό ερώτημα. Αν κουβεντιάζαμε, θα λέγαμε αλήθειες. Αυτό το ήξερα. Κανένας από τους δύο δεν θα...
Ο Μάνος ανασηκώθηκε, η Κλαιρ κοπανήσει ξωπίσω της την πόρτα με θυμό και η Ελοντίν κάθισε νωχελικά στα σκαλιά φτιάχνοντας τις μπούκλες της. «Δεν κατάλαβα τι έπαθε» μονολόγησε ξαφνιασμένος ο Μάνος προσπαθώντας να δέσει τη ζώνη του. «Ω! μην της δίνεις...
Η Κλαιρ ήθελε τον Μάνο. Φυσικά και ήθελε τον Μάνο και η Ελοντίν δεν είχε καμία αμφιβολία γι’ αυτό. Μόνο που η Κλαιρ μέχρι να τον αποκτήσει θα χρησιμοποιούσε όλες τις προφάσεις και μια από αυτές ήταν η εταιρία. Σηκώθηκε...
Η Ανδριάνα έκανε μια μικρή παράκαμψη. Έστριψε δεξιά από την κεντρική λεωφόρο χαμογελώντας. Θα αργούσε λίγο παραπάνω στο ραντεβού της με την θεία της αλλά άξιζε τον κόπο. Αυτές οι μικρές αταξίες, ήταν που έκαναν τα μάτια της Ρόζας να...
Τα αποτελέσματα του DNA είχαν βγει. Επισήμως πια, ο Ιάσονας ήταν ο βιολογικός πατέρας της Κλαιρ. Η αλήθεια ήταν ότι δεν μπορούσε να αναγνωρίσει τα συναισθήματά του. Ούτε χαρά ένοιωθε, ούτε λύπη. Δεν ήθελε να το παραδεχθεί, το πραγματικό...

Δημοφιλή

Κλειδαρότρυπα

Οι νύφες της Ρόζας – κεφ.20 – Λοιπόν;

Κοίταγε το ρολόι του τοίχου και περίμενε να πάει εννέα η ώρα. Σχεδόν ακούνητη, τα μάτια της μόνο κοιτούσαν μια τους λεπτοδείκτες και μια...

Ψυχολογία

Περπατώ μες το δάσος όταν ο φόβος δεν είναι εδώ

Πόσες φορές δεν ανακαλύψαμε το φόβο πίσω από την αναβλητικότητα ή την αποφυγή μιας κατάστασης. Πόσες φορές δεν τολμήσαμε μια απόφαση, μια κίνηση, μια...
352ΑκόλουθοιΑκολουθήστε
31ΑκόλουθοιΑκολουθήστε