Loading...
  • Το μονοπάτι της οργής

    Το μονοπάτι της οργής

    Οργή και θυμός, Για τα βλέμματα τα θολά.  Τα βλέμματα εκείνα που ουρλιάζουν και ξεσκίζουν με τις άναρθρες κραυγές τους τα σωθικά σου. Οργή και θυμός, Για τα μάτια τα κλαμένα που έμειναν στεγνά. Οργή για θυμός, Όχι για τον πόνο που βίωσες, μα για [...]

  • Μήπως θέλετε να καθίσετε;

    Μήπως θέλετε να καθίσετε;

    Μπήκα στο μετρό από το σταθμό του Συντάγματος. Ήταν γεμάτο. Προχώρησα λίγο πιο μέσα στο βαγόνι και πιάστηκα από τη χειρολαβή. Ένοιωθα χαρούμενη, ξεκούραστη και φρέσκια. «Μήπως θέλετε να καθίσετε;» άκουσα μια κοριτσίστικη ευγενική φωνή να ρωτάει κάποιον συνεπιβάτη. Χαζολογώντας και χαμογελαστή, γύρισα με περιέργεια [...]

  • ‘Ενα βάζο με μαρμελάδα

    ‘Ενα βάζο με μαρμελάδα

    Κυριακή, κοίταξα το ρολόι δίπλα μου και έδειχνε 9 το πρωί. Τεντώθηκα και με τα μάτια μισόκλειστα πήγα κατευθείαν να βάλω τον καφέ να γίνεται. Άνοιξα τα παράθυρα, ένα-ένα στη σειρά και γέμισε το σπίτι από τον πρωινό ήλιο του Νοέμβρη. Στεκόμουν στο παράθυρο της [...]

Ένα σημείωμα στη φρουτιέρα.

Ήρθες με το σακίδιο σου γεμάτο λιχουδιές. «Αυτή τη μαρμελάδα λεμόνι την έχει φτιάξει ο [...]

Και απαντήσεις δεν έχω …

Λίγες ημέρες από την ώρα που έφυγες, άρχισα να κοιτάω αυτή τη φωτογραφία καθημερινά, με [...]

Γιατί βλέπεις η αγάπη Παρατατικό δεν έχει!

Θα ήθελα να αντίκριζα τη θάλασσα του Τσιλιβή μαζί σου, Να σε έβλεπα ξανά να [...]

Πόσες φορές δεν τσακώσατε τον εαυτό σας να καταθέτει τα σώψυχά σας σε έναν άγνωστο;

Σε έναν οδηγό ταξί, στον συμπαθητικό συνταξιδιώτη σας, στον απέναντί σας που χαμογελάει νευρικά στην αίθουσα αναμονής; Πόσες φορές δεν καταφέρατε να το σκάσετε από το “αχ παιδάκι μου, εγώ να σου πω, εγώ …”
Η ανωνυμία, αυτή η σπουδαία μάσκα, που κάνει τις λέξεις να ξεγλυστρούν χωρίς ντροπή. Η ανωνυμία που κάνει κι εμάς τους ίδιους να συνειδητοποιούμε έκπληκτοι αυτά που μόλις είπαμε. Η ανωνυμία, που είναι πιό μάγκας και ξεκλειδώνει πιό εύκολα τη γλώσσα μας και από τον καλύτερο μας φίλο. Εδώ έχουμε το δικαίωμα να μιλάμε αν θέλουμε ανώνυμα, μόνο και μόνο για να λέμε αλήθειες πιό μεγάλες και από το μπόϊ μας.
Καλώς ήρθατε λοιπόν. Διαβάστε ελεύθερα και σχολιάστε με την ψυχή σας ανώνυμα ή επώνυμα. Η απόφαση θα είναι δική σας.
Εμένα θα μου επιτρέψετε να γράφω επωνύμως. Έδωσα μάχες εσωτερικές με τα δικά μου δαιμόνια για να μάθω να εκτίθεμαι και τώρα λέω να το απολαύσω και να το διασκεδάσω.

Να μου είστε πάντα καλά,
Γαβριέλλα Καραπατή