Λοιπόν,  άκου να δεις τι μου συμβαίνει. Μου την έχει καρφώσει στο μυαλό εδώ και καιρό μια καργιόλα. “Τι μόνο μία;” θα με ρωτήσεις όλο απορία και το δίκιο σου θα το έχεις. Θα στραβώσω τη μύτη και θα δαγκώσω το κάτω χείλος μου με σουφρωμένα τα φρύδια.

“Έλα μου ντε, τι; μόνο μια;”  και έκατσα και τις απαρίθμησα. Αμέτρητες οι “αγγελουδένιες” μου. Τα χαρακτηριστικά τους έχουν κάτι μοναδικά ίδιο, είναι όλες τους καργιόλες και τις συναντάς παντού.

Είναι εκείνη η καθώς πρέπει καργιόλα στο γραφείο, που μιλάει πάντα με το σεις και με το σας. Που σηκώνει ανεπαίσθητα το φρύδι και έχει ένα μειδίαμα μόνιμα ζωγραφισμένο στο πρόσωπο και είναι τρομάρα της, λες και βλέπεις τη φάτσα του τζόκερ μπροστά σου. Σε κοιτάει από πάνω μέχρι κάτω, σε σκανάρει και ξέρει ανά πάσα στιγμή μέχρι και τι χρώμα βρακί φοράς. Είναι αυτή που πάει κορδωτή-κορδωτή τα γλυκάκια στον διευθυντή. Είναι καλή στο γλείψιμο, όχι του κρεββατιού, το άλλο που κάνει τα σάλια να στάζουν στο πάτωμα, σαν το γυμνοσάλιαγκα. Είναι αυτή, που υπογείως, έχει «θάψει» τους συναδέλφους της  ενώ ταυτοχρόνως κανονίζει βεγγέρες μαζί τους και σε διπλαρώνει κάθε τόσο για να σε πάρει στην αυλή της αλλά ευτυχώς δεν καταλαβαίνεις το λόγο. Αν την παρατηρήσεις, κάθετε πάντα καταμεσής για να φαίνεται.  Διπλαρώνει τους καλύτερους,  με ύφος ξινισμένης μυζήθρας και αν πάρει χαμπάρι ότι είσαι ή νομίζει ότι είσαι καλύτερη από εκείνη, θα κάνει τα πάντα για να σε ντροπιάσει. Έτσι χωρίς λόγο. Χαιρέκακα. Φροντίζει να «μαζεύει» τις σωστές πληροφορίες  για να σε «δώσει» την ώρα που πρέπει.  Είναι όμως τόσο καθώς πρέπει, που όλοι κάθονται μπροστά της σούζα κι ας την κράζουν καταβάθος. Το ίδιο κάνεις κι εσύ, γι’ αυτό βράζεις σαν χύτρα έτοιμη να εκραγεί!!!  1-0 η καργιόλα που λες…

Καργιόλα, είναι η φίλη ανακόντα, που περιμένει υπομονετικά να σε ακινητοποιήσει σφίγγοντάς σε στην «αγκαλιά» της μέχρι να σε συνθλίψει.  Είσαι πεπεισμένη ότι σε αγαπάει μέχρι την ώρα που παίρνεις χαμπάρι ότι ανεπαισθήτως και διακριτικά την πέφτει στο αρσενικό σου. Το βλέπεις με τα μάτια σου, γίνεται μπροστά σου αλλά δεν θέλεις να το πιστέψεις, ούτε έχεις στοιχεία αρκετά για να μιλήσεις. «Μπα, είναι φίλη μου, αποκλείεται» μονολογείς και τα ρίχνεις όλα στον εαυτό σου, για τις σκέψεις που τόλμησες να κάνεις.  Από την άλλη όμως, το τσίμπημα το νοιώθεις και δίκιο έχεις. Τι φοβάσαι ότι τον ερωτεύθηκε; Μην πεις ναι, γιατί θα γελάσουν και τα μανουάλια μαζί σου. Όχι κούκλα μου, η καργιόλα δεν ενδιαφέρεται να αγαπήσει το αρσενικό σου, ούτε να το πηδήξει. Μπορεί και να το κάνει, μόνο για να σε δει να σέρνεσαι από τον πόνο. Θα περάσει καλά μόνο αν σας χωρίσει κι αμέσως μετά, θα τον πετάξει από το παράθυρο σαν λερωμένο παλιόπανο. Εσύ ήσουν ο στόχος, όχι εκείνος κι εσύ την πάτησες τη μπανανόφλουδα!!!  2-0 η καργιόλα που λες…

Είναι η προστατευόμενη σου, η ανακατώστρα. Είναι αυτή που τη βλέπεις σαν τη μικρή σου αδελφή.  Σε παίρνει συνέχεια τηλέφωνο. Σου ζητάει συμβουλές για όλα. Γιατί χώρισε, πώς να τον φέρει πίσω, τι να φορέσει, που να πάει κι εσύ χαλάς ώρες και φαιά ουσία μέρα και νύχτα για να τη δασκαλεύεις και να την ακούς, αντέχεις, δεν αντέχεις. Ούτε στη δουλειά σου δεν ησυχάζεις! Καλά να πάθεις. Την κουβαλάς μαζί σου παντού, για να μην είναι μόνη και θέλει να σε απασχολεί χωρίς καμία συστολή. Επεμβαίνει στη σχέση σου, παίρνει θέση για τα πως και τα γιατί σου και να σου πω, εσύ φταις για τα δικαιώματα που έδωσες. Κάνει κριτική στον σύντροφό σου, σου χαλάει τις στιγμές σου. Το ότι πίσω από την πλάτη σου σκάβει το λάκκο σου, χαμπάρι δεν έχεις πάρει σωστά; Δημιουργεί ιντριγκαδόρικες ανατροπές αλλά εσύ πέρα βρέχει. Το ότι ο σύντροφός σου ασφυκτιά κι αυτό θαμμένο στην ομίχλη του μυαλού σου είναι, σωστά; Το χειρότερο όμως είναι ότι κατά βάθος καταλαβαίνεις ότι ζει για να διοικεί τον κόσμο όλο και το χειρότερο, πιστεύει ότι εξαιτίας της είσαι ευτυχισμένη κι εσύ καλό μου κουτορνίθι το έχεις χάψει για τα καλά! Η καργιόλα αυτή, μόλις σε χωρίσει θα είναι μια χαρά γιατί θα σε έχει μόνο εκείνη, να θυμάσαι μόνο κάτι, μόλις βρει τον επόμενο σύντροφό, ή το επόμενο “θύμα” θα σε γράψει στα παλιά της τα παπούτσια. Έλα καλό μου κορίτσι, σχεδίασε τώρα εσύ να πάτε διακοπές και οι τρεις μαζί. Μήπως να κοιμάσαι και στο ίδιο δωμάτιο μαζί της για να της λες παραμυθάκια;  3-0 η καργιόλα που λες…

Α! είναι και η άλλη η κολλητή, από τα παιδικά σας χρόνια. Είναι αυτή που σε στήνει ακόμα κι όταν έχετε ραντεβού στο σπίτι της. “Πετάχτηκα κάτι να ψωνίσω, έρχομαι” σου λέει από το κινητό όταν πια έχει κοντύνει το δάχτυλό σου για να χτυπάς το κουδούνι απελπισμένη και να αναρωτιέσαι αν είναι καλά ή την έχει βρει η συμφορά και είναι ταβλιασμένη στο πάτωμα. Η κολλητή σε στήνει για άλλη μισή ωρίτσα γιατί πολύ απλά, σκασίλα της.  Φταις. Μετά τη δεύτερη φορά φταις!  Δίνετε ραντεβού στο δρόμο, σε στήνει. Δίνεται ραντεβού στο γνωστό στέκι, σε στήνει. Καταμεσής του δρόμου κι ας χιονίζει… σε στήνει! Είναι όμως δοτική, με σκέφτεται λες. Σε απλά ελληνικά μπαρμπούτσαλα αγάπη μου. Σε καλεί όπου μπορεί ακόμα και σε ξένα σπίτια γιατί “που ξέρεις; καινούργιοι άνθρωποι, νέες γνωριμίες” και τελικά τι ανακαλύπτεις; Ότι απλά σε χρησιμοποιεί σαν άλλοθι. Να ξέρει ότι είσαι εκεί,  κάποιον να την συνοδεύει, έτσι ώστε αν δεν περνάει καλά να έχει κάπου να αγκιστρωθεί. Αν τυχόν τώρα βαρεθείς και θέλεις να φύγεις το παίζει και παραπονεμένη. Στη περίπτωση που ο νόστιμος της παρέας κάνει το λάθος και ρίξει τα μάτια του επάνω σου … μαύρο φίδι που σε έφαγε και ας τον είχε στο καλάθι με τα αζήτητα τον “απαπα τον χάλια”!  Σου γίνετε κολλιτσίδα όπου μπορεί περισσότερο. Στα βραδινά ατέρμονα και ανούσια τηλεφωνήματα. “Έτσι για να μην βαριόμαστε”, στις διακοπές, “έρχομαι κι εγώ” χωρίς να σε ρωτήσει κι εσύ την αφήνεις κι ας βαρυγκωμάς. Καλά να πάθεις! Την ανακατεύεις με τον κόσμο σου κι αυτή με το δικό της και κοίτα να δεις τι γίνετε ορισμένες φορές, όλα τα μικρά, χαζά σου μειονεκτήματα τα ξεμπροστιάζει σε εκείνους που εσύ θέλεις να τα κρύψεις. Τη γκάφα που έκανες στη δουλειά, το στρίφωμα που ξηλώθηκε στο μετρό, την πεταχτή χαριτωμένη κοιλίτσα σου και ότι άλλο σε κάνει να νοιώθεις άβολα. Κάθε φορά που σε προσβάλει λες και ψηλώνει στο θρόνο της και δείχνει με το δάχτυλο αυτό το μικρό σου ελάττωμα για να είναι σίγουρη ότι το είδαν όλοι. 4-0 η καργιόλα που λες…

Η ποιο αγαπημένη μου καργιόλα είναι η “Τι κάνεις χρυσό μου”. Συνήθως την έχεις γνωρίσει τυχαία. Εκείνη η πρώτη εντύπωση που σε έκανε να κάνεις “μπλιαχ” δεν την έλαβες υπόψη σου. Καλά να πάθεις. Η “Τι κάνεις χρυσό μου” λοιπόν δεν κάνει χαρές όταν σε βλέπει. Ένα νερόβραστο σματς δεξιά και ένα ξενέρωτο σμουτς αριστερά. Χωρίς υπερβολές και εναγκαλισμούς. Είναι αυτό που λέμε “τόσο όσο”. Ξέρει. Σε έχει διπλαρώσει γιατί κάτι έχει να πάρει. Τις γνώσεις σου, τις γνωριμίες σου, την εμπειρία σου, τους γνωστούς σου, τον αρσενικό σου, το χαμόγελό σου, κάτι τέλος πάντων. Αιδώ δεν έχει. Αγένεια και εγωισμό έχει και ύφος για πολλές σφαλιάρες. Ούτε μιλάει πολύ δημοσίως, ούτε παριστάνει τη γλυκιά. Είναι συνήθως η σφιχτοχείλω της παρέας. Είναι υπεράνω τάχα δήθεν, λίγο μπλαζέ και πάντα κάτι είναι καλύτερο και από το ίδιο το καλύτερο. Τίποτα όμως δεν είναι καλύτερο από την ίδια! Για κακιά της τύχη γεννήθηκε Ελληνίδα. Oh mon dieu! Για όλους έχει άποψη και όχι και την καλύτερη! Εκτός αν μιλάμε για άτομα που θα τη βοηθήσουν στην ανέλιξη της. Θεός της, η δόξα. Καλά μέχρι εδώ. Τα επικίνδυνα αρχίζουν όταν παριστάνει τη φίλη. Όταν σου γράφει νυχτερινά μηνύματα για να σου ζητήσει συγγνώμη για μια γκάφα που έκανε αλλά ταυτοχρόνως γράφει και στο αρσενικό σου με το οποίο ηλιθιωδώς χαριεντίζεται και που όλως τυχαίως ποτέ δεν στο έχει αναφέρει ή μήπως όχι; Για θυμήσου καλύτερα, ναι βρε, είναι αυτή που οι κατά λάθος εκρήξεις ειλικρίνειας κρύβουν μια προειδοποίηση. “Είμαι εδώ”.  Αν την πάρεις στα σοβαρά, θα σου τινάξει τη ζωή στον αέρα. Δεν σε έχω για τόσο βλάκα! Η “Τι κάνεις χρυσό μου” το έχει πιάσει στον αέρα ότι την πήρες χαμπάρι και θα κάνει λίγο πίσω. Λίγο όμως, για σου ρίξει στάχτη στα μάτια. Η επόμενη ζαριά είναι δική σου. Κοίτα να φέρεις εξάρες γιατί στην έχει στημένη και το ονοματάκι σου, ξέρει να το χρησιμοποιεί κατά βούληση, για να δικαιολογήσει τις δικές της πράξεις, εν αγνοία σου! Πρόσεχε την, γιατί το ανάθεμα θα πέσει επάνω σου. 5-0 η καργιόλα που λες ή μήπως όχι;

Τις αγαπάω της καργιόλες. Τις αγαπάω γιατί τις ξεχωρίζω. Σπάω πλάκα μαζί τους. Τις αφήνω να νομίζουν ότι έχουν το πάνω χέρι, μέχρι την ώρα που θα κάνουν τα μεγάλο λάθος να με ενοχλήσουν. Τότε, ούπς τους λέω τις κρυμμένες αλήθειες και ναι ωχ τι κρίμα, εκείνο το υπέροχο μουτράκι μεταμορφώνετε μπροστά στα μάτια μου σε ένα τέρας , ρουφώντας τη χολή από το απύθμενο μίσος του εσωτερικού τους τίποτα.

Οι αγαπημένες μου καργιόλες, δεν είναι τίποτα άλλο από κακοποιημένα συμπλεγματικά παιδιά ενός παράλογου θεάτρου της ζωής. Δεν είναι τιμωροί, ούτε βασανιστές. Οι αγαπημένες μου καργιόλες είναι οι δικοί μας εκπαιδευτές, γι’ αυτό τις αγαπώ. Είναι οι γερασμένες σοφές δασκάλες μας, που υπάρχουν για να μας θυμίζουν το πόσο καλύτεροι καθημερινά οφείλουμε να γίνουμε. Γιατί πίσω από τις μάσκες τους είναι ένα τεράστιο ΤΙΠΟΤΑ.

Μικρή μου καργιόλα σε αγαπώ! Ποτέ δεν θα φτάσω τα χάλια σου γιατί είναι θέμα επιλογής και αυτοσεβασμού. Μεγάλωσα πια και απελευθερώθηκα από τον καθωσπρεπισμό του κώλου, τώρα πια μπορώ να λέω τα πράγματα με το όνομά τους με την ίδια ευκολία που εσύ σηκώνεις το φρύδι.

Σε αγαπώ, γιατί με κάνεις να με εκτιμώ καθημερινά όλο και περισσότερο.

Άντε “κοιμήσου” τώρα!

 

photo: pinterest.com