Θα ήθελα να αντίκριζα τη θάλασσα του Τσιλιβή μαζί σου,

Να σε έβλεπα ξανά να κολυμπάς βαθειά μέχρι εκεί που το κεφάλι σου χανόταν στον ορίζοντα,

Να σε καμάρωνα με το ψάθινο καπέλο σου,

Θα ήθελα να ξαναμύριζα το μπουγαρίνι και το γιασεμί που τα άφηνες στο μαξιλάρι μου για να με ξυπνήσει το άρωμά τους, έτσι για να καλωσορίσουμε παρέα την καινούργια ημέρα που μας περίμενε,

Να άκουγα τη φωνή σου,

Να σε έπαιρνα άλλη μια αγκαλιά,

Να σου έδινα από εκείνα τα φιλιά τα δυνατά, που κάνουν θόρυβο…

Να τσακωθούμε,

Να σου πω ότι σε αγαπάω ξανά και ξανά και να μην φτάνει,

Να με νευριάσεις,

Να βγάλω τη γλώσσα μου στα κρυφά πίσω από την πλάτη σου,

Να μου πεις τα καθώς πρέπει σου και να διορθώσεις τα ελληνικά μου,

Να σε κοροϊδέψω,

Να φορέσεις τα όμορφα φουστάνια σου,

Να σε θαυμάσω,

Να μυρίσω το σαπούνι σου και την κολόνια σου,

Να μου απαγγείλεις πρωί-πρωί με τη φωνή εκείνη που χρωμάτιζες ανάλογα με τις λέξεις ό,τι δεν άντεχα να ακούω,

Να σου απαγγείλω το αρνάκι άσπρο και παχύ,

Να μου χαϊδέψεις τα μαλλιά ,

Να σου κρατήσω το χέρι,

Να σε βλέπω να κάθεσαι κάτω από το μεγάλο πεύκο με μια κούπα καφέ στο χέρι και τα κουλουράκια σου,

Να μου κλέβεις  γουλίτσες από τον καφέ μου,

Να με κάνεις έξαλλη και να γελάς,

Να περιτριγυρίζεσαι από τις γάτες σου και να με μαλώνεις κάθε φορά που τους φίλαγα τα μουστάκια τους.

Να σου ζητάω μπιφτέκια κάθε Μεγάλη Παρασκευή,

Να μου δίνεις μπρόκολο,

Να στρώνεις το τραπέζι ακολουθώντας όλο το βασιλικό τελετουργικό και να χαϊδεύεις το τραπεζομάντηλο σαν να ήταν μωρό για να καλοδεχτείς τους φίλους σου,

Να στολίζεις το σπίτι με τα λουλούδια σου,

Να φτιάχνεις μαρμελάδα από τα φρούτα του κήπου,

Να στην κλέβω μέσα από την κατσαρόλα,

Να τσιμπολογάγαμε μια πίτσα μαργαρίτα με ένα παγωμένο ποτήρι μπύρα στο χέρι οι δυο μας,

Να σε μαλώνω γιατί πάντα καθυστερούσες στα ραντεβού σου,

Να μου θυμώνεις,

Να με ρωτάς αν σε αγαπώ και με ένα νεύμα του κεφαλιού μου να τελειώνει ο καυγάς,

Να σου λέω τα μυστικά μου και να γελάμε πονηρά,

Να σε ξαναφωνάξω «τοσοδούλα μου»,

Να πηγαίναμε για άλλη μια βουτιά στη θάλασσα,

Θα ήθελα να αντίκριζα το δειλινό στη θάλασσα του Τσιλιβή μαζί σου και να σου πω ότι σε αγαπώ και θα συνεχίσω να σε αγαπώ όπως πάντα, γιατί βλέπεις η αγάπη παρατατικό δεν έχει, ούτε χάνετε σε χρόνο αόριστο. Η αγάπη έχει ελευθερία και ο θάνατος αντάρα.

 

Η κόρη σου